#herşeyim
Gözlerim kapalıydı. Sıcak rüzgarlar esiyordu etrafımda,
tenimi bütün narinliğiyle okşayan rüzgarlar.. Elleri saçımda dolaşıyordu, her
dokunuşu okyanusa yeniden dalmak giydi. Tutkulu ve bir o kadar da sakin, derin.
Dudaklarımı her öptüğünde, dünya uyanıyordu sanki. Her şey
canlanıyordu. Her şey daha güzel kokuyordu mesela. Dudaklarını her
öptüğümde… Dudakları parfüm şişesi gibi. Onu her öptüğümde o muhteşem kokusu yayılıyor
etrafa.
Dünya dönüyor etrafımda, başımla beraber. Mavi, yeşil,
beyaz bütün renkler hızla geçiyor gözümün önünden. Kalp atışım bütün bedenime
yayılıyor. Uçuyor gibiyim. Dünya hızlandıkça, düşecek gibi oluyorum ve o beni
döndürmeyi bırakıp sıkıca sarıyor belimden. Bıraksa kaybolacakmışım gibi
sarıyor. Sarıldıkça, aşk yayılıyor etrafa sanki. O sımsıkı sardıkça daha da çok
gülümsüyorum. Dünyanın en mutlu insanıyım o anda. Ve sonra öpüyor, gözlerimin
içine bakıp; en derindeki hislerime çarptıktan sonra. Gözleri, hayatımda
gördüğüm en anlamlı gözler.
Sanki irisi onun halesi.