28 Ocak 2014 Salı

#herşeyim

Gözlerim kapalıydı. Sıcak rüzgarlar esiyordu etrafımda, tenimi bütün narinliğiyle okşayan rüzgarlar.. Elleri saçımda dolaşıyordu, her dokunuşu okyanusa yeniden dalmak giydi. Tutkulu ve bir o kadar da sakin, derin. Dudaklarımı her öptüğünde, dünya uyanıyordu sanki. Her şey canlanıyordu. Her şey daha güzel kokuyordu mesela. Dudaklarını her öptüğümde… Dudakları parfüm şişesi gibi. Onu her öptüğümde o muhteşem kokusu yayılıyor etrafa.

Dünya dönüyor etrafımda, başımla beraber. Mavi, yeşil, beyaz bütün renkler hızla geçiyor gözümün önünden. Kalp atışım bütün bedenime yayılıyor. Uçuyor gibiyim. Dünya hızlandıkça, düşecek gibi oluyorum ve o beni döndürmeyi bırakıp sıkıca sarıyor belimden. Bıraksa kaybolacakmışım gibi sarıyor. Sarıldıkça, aşk yayılıyor etrafa sanki. O sımsıkı sardıkça daha da çok gülümsüyorum. Dünyanın en mutlu insanıyım o anda. Ve sonra öpüyor, gözlerimin içine bakıp; en derindeki hislerime çarptıktan sonra. Gözleri, hayatımda gördüğüm en anlamlı gözler.

Sanki irisi onun halesi.